Osteokondroz, tüm kısımlarının etkilendiği omurganın en sık görülen patolojisidir. Lezyon sıklığı açısından servikal omurga lomber omurgadan sonra ikinci sırada yer almaktadır. Servikal omurganın osteokondrozunun tedavisi çoğu durumda konservatif yöntemler kullanılarak gerçekleştirilir ve hastalığın evresine ve omurlararası disklerdeki yıkıcı süreçlerin ciddiyetine bağlıdır. Kalıcı hastalığı olan, 3-4 ay boyunca konservatif tedaviden etki görmeyen ve ayrıca ciddi nörolojik komplikasyonların gelişmesiyle birlikte hastaların% 5-7'sinde cerrahi tedavi endikedir.
Hastalığın klinik belirtileri
Servikal omurganın osteokondrozu çok çeşitli belirtilere sahiptir. Semptomlar, omurganın patolojik olarak değiştirilmiş yapılarının omurilik, kökleri veya vertebral arterler üzerindeki etkisinin bir sonucu olarak gelişen bir veya birkaç sendromun baskınlığına bağlıdır. Hastalığın klinik tablosu aşağıdaki sendromlarla belirlenir:
- Vertebral - boyunda veya başın oksipital bölgesinde lokalize olan, değişen yoğunluk ve süredeki ağrı ile kendini gösterir.
- Omurga - motor ve duyusal bozukluklarla kendini gösteren innervasyon bozukluklarının yanı sıra üst ekstremite kaslarındaki trofik değişikliklerin ortaya çıkması.
- Radiküler - çeşitli lokalizasyonlarda (üst ekstremite, göğüs ve karın organları) ağrı ile kendini gösteren, iç organların ve kardiyovasküler sistemin birçok hastalığıyla ayırıcı tanı gerektirir.
- Vertebral arter sendromu, beyin yapılarına yetersiz kan gitmesinden kaynaklanan vestibüler bozuklukların (baş ağrısı, işitme bozukluğu, kulak çınlaması, baş dönmesi, kısa süreli bilinç kaybı) gelişmesiyle karakterizedir.
Servikal osteokondroz nasıl tedavi edilir?
Tıbbi yardıma başvurmanın nedeni şikayetlerin ilk kez ortaya çıkması veya hastalığın daha sonra alevlenmesidir. Her durumda, servikal osteokondroz tedavisi, yalnızca hastanın zorunlu muayenesinden ve eşlik eden patolojiyi dışlamak için gerekli laboratuvar ve enstrümantal çalışmalardan sonra bir doktor tarafından reçete edilmelidir.
Teşhis onaylandıktan sonra çoğu durumda ayakta tedavi uygulanır. Şiddetli nörolojik bozuklukları olan, komplikasyon olasılığı yüksek ve eşlik eden ciddi patolojisi olan hastalar yatarak tedavi gerektirir. Osteokondrozun konservatif tedavisi aşağıdaki yöntemlerin kullanılmasını içerir.
İlaç tedavisi
Ağrıyla mücadele etmek için hastalığın alevlenmesi sırasında ilaç kullanımı gereklidir. Bu amaçla şunları reçete ederler:
- Narkotik olmayan analjezikler. Steroid olmayan antiinflamatuar ilaçlar, yerel preparatların (merhemler, jeller, balsamlar, losyonlar) zorunlu kullanımıyla ağızdan veya parenteral olarak alınır. Karmaşık anti-inflamatuar tedavi, vertebral sendromda ağrının ana nedeni olan yumuşak doku şişmesinin azaltılmasına yardımcı olur. Bu gruptaki ilaçların kullanım süresi 5-10 gün, bazen 2 haftadır. Etki yoksa, 1-3 manipülasyon miktarında hormonal ajanlarla anesteziklerin paravertebral blokajları kullanılır.
- Antispazmodikler, B vitaminleri. Akut dönemde şiddetli ödem varlığında diüretiklerin 2-4 gün kısa süreli reçete edilmesi belirtilmektedir. Vasküler spazmı azaltır ve inflamatuar odakta mikro dolaşımı iyileştirir.
- Hastanın uzun süreli dayanılmaz ağrıları varsa, nörotizasyonun gelişmesini önlemek için sakinleştiriciler (şakayık tentürü, kediotu kökü, bitkisel çaylar ve infüzyonlar).
- Dış ısınma maddeleri - hafif tahriş edici etkiye sahip olan ve bitki ve hayvan kökenli biyolojik olarak aktif maddeler içeren balzamlar, merhemler, losyonlar. Güçlü tahriş edici etkisi olan ilaçlar şişliği arttırdığı için kullanılamaz, bu da durumun kötüleşmesine neden olabilir.
Terapötik masaj
Masaj, osteokondrozun karmaşık tedavisinin ayrılmaz bir parçasıdır. İlaç tedavisinin etkisini pekiştirmek için alevlenme ortadan kaldırıldıktan sonra ve profilaktik amaçlar için remisyon sırasında periyodik olarak kullanılır. Terapötik masajın seyri 10-14 seanstır ve şiddetli ağrı olmadığında yılda 2-4 kez reçete edilir.
Masaj kan akışını, lenf çıkışını iyileştirir ve boyun ve yaka bölgesindeki spazmodik kasları gevşetir. Bu sayede intervertebral disklerin kıkırdak dokusunun beslenmesi iyileştirilir, sürecin ilerlemesi önlenir ve sonraki nüksetme riski azalır.
Terapötik egzersiz
Şiddetli ağrının eşlik ettiği hastalığın alevlenmesi dışında servikal osteokondroz için fizik tedavi egzersizleri günlük olarak yapılmalıdır. Şiddetli ağrı durumunda, servikal omurgadaki hareketlerin maksimum sınırlandırılmasını içeren hafif bir rejimin izlenmesi gerekir.
Sistematik egzersiz terapisi boyun kaslarının güçlendirilmesine yardımcı olur ve bu da omurlararası disklerdeki statik yükün azaltılmasına yardımcı olur. Egzersizler sorunsuz bir şekilde gerçekleştirilir; İlk başta büyük genlikli ani hareketler yasaktır. Hoş olmayan hislerin ortaya çıkmasını önleyerek, yükü kademeli olarak artırarak egzersizlere dikkatli bir şekilde başlanmalıdır.
Egzersizler ayakta veya oturarak yapılır. En yaygın egzersizler aşağıdakilerden oluşur:
- kafayı yanlara çevirmek;
- kafayı öne ve arkaya eğerek;
- omuzları rahat veya sabit kollarla kaldırmak, 15-20 saniye bu pozisyonda tutmak;
- Sabit bir kafa ile statik yükler, boynun fleksör ve ekstansörlerinde alternatif gerilim meydana gelir.
Egzersizler 5-7 kez tekrarlanmalı, ders süresi 15-20 dakikadır.
Çekiş
Olası komplikasyonları önlemek için traksiyon işleminin hastane ortamında, doktor gözetiminde yapılması gerekmektedir. İşlem son derece dikkatli bir şekilde gerçekleştirilir ve eğer ağrı oluşursa, hastalığın alevlenmesine neden olabileceğinden derhal durdurulmalıdır.
Çekiş sırasında, omurganın bağlarının elastik dokuları gerilir ve bu da bitişik omurlar arasındaki mesafenin artmasına neden olur. 1-3 mm artar. Bunun, bir kök veya arterin disk herniasyonu veya osteofit tarafından sıkıştırılması durumunda kompresyonun azaltılması ve bazı durumlarda tamamen ortadan kaldırılması için yeterli olduğu ortaya çıktı. İşlem sırasında intervertebral disk içindeki basınç azalır, bu da fıtık çıkıntısının kısmen geri çekilmesine ve intervertebral foramenlerin artmasına neden olur.
Çekişin intervertebral eklemler üzerinde yararlı bir etkisi vardır, içlerinde oluşan subluksasyonları ortadan kaldırır ve kas kontraktürlerinin azaltılmasına yardımcı olur. Çekişten hemen sonra servikal omurganın özel cihazlar kullanılarak birkaç saat süreyle sabitlenmesi zorunludur. Tedavi kursu 10 ila 20 prosedür içerir.
Fizyoterapötik tedavi
Tıbbi elektroforez kullanımının iyi bir etkisi vardır. Teknik, ilaçların patolojik sürece dahil olan dokulara verilmesini sağlar. Servikal osteokondroz için steroidal olmayan antiinflamatuar ilaçlar, hormonal anestezikler ve diğer ilaçlarla elektroforez kullanılır.
Diadinamik akımların kullanımı kan dolaşımını iyileştirmeye yardımcı olur ve iyi bir analjezik ve antiinflamatuar etkiye sahip olup sinir dokusunun uyarılabilirliğini azaltmaya yardımcı olur. Konservatif yöntemlerle karmaşık tedavi kullanıldığında, aktif bir yaşam tarzı sürdürmeniz, doğru ve besleyici beslenmeniz ve kötü alışkanlıklardan vazgeçmeniz koşuluyla, osteokondrozun ilk görünümü iyileştirilebilir.
Çok gelişmiş yıkıcı bir süreçle, uygun tedavi ve yaşam tarzı, uzun süreli iyileşme elde etmenize olanak sağlayacaktır. Bazı hastalarda konservatif tedaviyle iyileşme sağlamak mümkün değildir; bu gibi durumlarda beyin cerrahisi yöntemlerine başvurulur.
Cerrahi tedavi
Servikal osteokondrozu cerrahi olarak tedavi etmeden önce mevcut tüm konserve yöntemleri denenmelidir. Tipik olarak, tedavinin üç ay veya daha uzun süre başarısız olduğu durumlarda cerrahi tedavi endikedir. Hastada omurilik basısı gelişmesinin yanı sıra sakatlığa yol açabilecek ciddi nörolojik semptomların da eşlik etmesi.
Günümüzde en sık mikrodiskektomi ve endoskopik operasyonlar kullanılmaktadır. Manipülasyon, mikrocerrahi aletler ve omuriliğin sıkıştırılmış bölgelerini net bir şekilde görmenizi sağlayan 10x mikroskop kullanılarak gerçekleştirilir. Fıtık çıkıntısının kök veya omuriliğe baskı yapan kısmının eksizyonu yapılır. Bazen bir omurun küçük bir parçasını çıkarmak veya bir bağın kesilmesi gerekebilir.